dinsdag 2 september 2014

Bosbessen-yoghurtijs

Het wordt deze week nog een paar dagen lekker warm Reden genoeg om dit heerlijke frisse yoghurtijs met bosbessen te maken. Ik gebruikte mijn ijsmachine, maar het schijnt zonder ook prima te gaan. Roer het dan een paar keer goed door als het in de vriezer staat.
Maarten is enorm fan van yoghurtijs en ik beloof al tijden dat ik het eens zou maken. Op dit moment zit hij met het bakje ijs van de foto op de bank en hoor ik af en toe ineens "mmmm". Hij vindt het het lekkerste ijs dat ik ooit gemaakt heb (samen met het whiskey-ijs) en roept nu vanuit de huiskamer dat hij dit in een ijszaak zeker zou bestellen. En het is snel en gemakkelijk te maken.



Ingrediënten:
  • 250 gram bosbessen (ik gebruikte een pakje bevroren bessen)
  • 450 gram Griekse yoghurt
  • 50 gram rietsuiker
  • 2 eetlepels honing
  • 2 eetlepels citroensap
  • 2 eetlepels water
Breng bosbessen, suiker, honing, citroensap en water in een steelpan op laag vuur langzaam aan de kook. Even zachtjes laten pruttelen tot de suiker gesmolten is. Zet het vuur uit en maal het mengsel met de staafmixer (of in een blender, keukenmachine) fijn. Laten afkoelen en in de ijsmachine doen.

Je zou voor dit ijs ook ander fruit kunnen gebruiken. Denk dan aan mango, bramen, frambozen enz. Ik heb Maarten laten proeven of het mengsel zoet genoeg was voordat ik het in de ijsmachine deed. Zo kun je het nog een beetje aanpassen als het niet goed is naar je smaak. Minder suiker of minder suiker en meer honing kan ook.



zondag 31 augustus 2014

India kookboek - Pushpesh pant

Een tijdje geleden ontving ik het India kookboek van Pushpesh pant om te reviewen. Ik was daar erg blij mee, want de Indiase keuken fascineert me wel, maar ik was er nog nooit toe gekomen zelf eens iets uit te proberen. In het boek staan meer dan 1000 recepten, waarbij de volledige Indiase eetcultuur aandacht krijgt.



Het boek heeft een harde kaft en 816 heel dunne pagina's. Niet te veel spetteren dus als het boek naast het fornuis in de keuken ligt. Er zitten 2 linten in om snel recepten terug te kunnen vinden. Erg handig omdat je vaak meerdere gerechten tegelijk zal willen maken. De hoofdstukken hebben verschillende kleuren papier wat maakt dat je snel het hoofdstuk kunt vinden dat je zoekt. Van een aantal gerechten zijn foto's opgenomen en de pittigheid van een gerecht wordt met symbolen aangegeven.

Het boek begint met een uitleg over de diverse streken van India en hun eetgewoonten. Dan volgt een hoofdstuk over specerijenmengsels en pasta's, Specerijenmengsels kun je goed een tijdje bewaren, maar de pasta's die in heel veel recepten terugkomen zijn maar een paar dagen houdbaar in de koelkast. Als je zo af en toe eens Indiaas kookt is dat best onhandig. Het heeft mij er al een paar keer van weerhouden iets uit het boek te maken. Maar met een beetje planning kom je natuurlijk een heel eind.

Dan volgt een hoofdstuk over zuur, chutneys en raita's en daarna gaan we door naar de snacks en kleine hapjes. Dat hoofdstuk is heel fijn onderverdeeld in groenten, vis en zeebanket en vlees. Ook hier is zoeken je dus weer gemakkelijk gemaakt.
De hoofdgerechten zijn verdeeld in dezelfde 3 categorieën. Uiteraard veel curry's in dit hoofdstuk, maar ook heel veel andere gerechten, waarvan ik geen idee had dat die ook in de Indiase keuken te vinden zijn. Denk bijv. aan gevulde morilles of bamboescheuten-waterkastanjesaus.
De volgende hoofdstukken zijn gewijd aan peulvruchten, brood, rijst, desserts en drankjes.
Tenslotte volgt een verzameling recepten van Indiase topchefs en een ingrediëntenlijst. Naar sommige ingrediënten zul je best even moeten zoeken want niet alles is om de hoek verkrijgbaar, zelfs niet als je in een relatief grote stad woont. Voor de meeste linzensoorten moest ik toch echt al bij een Indiase winkel zijn. Maar op internet is natuurlijk ook heel veel te vinden en te bestellen en als je uit dit boek gaat koken ben je ook bereid om wat moeite te doen, want de recepten kosten over het algemeen ook best wat tijd om ze te maken.



Boek
India
Auteur
Pushpesh Pant
Uitgeverij
Van Dishoeck
Prijs:
€ 36,99

*Ik heb dit boek toegestuurd gekregen van de uitgeverij.



vrijdag 29 augustus 2014

Gevulde champignons (foodblogswap)

Deze maand maakte ik voor de foodblogswap de gevulde champignons van het blog Ikkookenzo. Ik paste de receptuur ietsje aan en was zeer tevreden met het resultaat. Omdat Maarten niet zo gek is op champignons vulde ik voor hem een paprika met het gehaktmengsel. Dat smaakte ook prima, maar omdat het gehakt rul is was het eten van de paprika lastiger dan de champignons. Bij paprika's kun je het gehakt dus beter aanmaken met wat extra paneermeel en een eitje.





Ingrediënten

  • 1 flinke sjalot of 2 kleintjes
  • 2 teentjes knoflook
  • 500 gram gemengd gehakt (ik had kalfs- en lamsgehakt)
  • 2 eetlepels (zelfgemaakt) paneermeel
  • 30 gram kaas (ik had morbier) in blokjes
  • 12 flinke (kastanje)champignons (of ongeveer 5 portobello's)
  • peper en zout
  • peterselie, bieslook en tijm (bij elkaar een handje)
  • olie om in te bakken
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Snijd het sjalotje en de knoflook fijn en bak ze een paar minuten in een beetje olie. Voeg dan het gehakt toe en bak het rul. Maak intussen de champignons schoon en snijd de steel eruit, zodat er een holte ontstaat die je kunt vullen. De steeltjes kun je samen met evt een extra champignon in stukjes snijden en met het gehakt meebakken. Als het gehakt klaar is voeg je de gesneden kruiden toe en breng je het gehakt op smaak met peper en zout. Roer het paneermeel erdoor zodat het vocht uit het gehakt opgenomen wordt. Als het erg vochtig is kun je het mengsel een beetje afgieten of er een extra lepel paneermeel doorroeren.
Vul de champignons met het mengsel en strooi de blokjes kaas erover. Doe in een ovenschaal en bak de champignons ongeveer 20 minuten.


Met deze hoeveelheid gehakt vulde ik 6 niet al te grote champignons en 2 helften van een paprika. Wat ik overhield mengde ik de volgende dag door een restje bami. Het gehakt is ook erg lekker door nasi, spaghettisaus of gewoon op een broodje. Het hangt nl erg af van de grootte van de champignons die je hebt of je alle vulling nodig hebt. Wij aten deze champignons met sla en wat knoflooksaus.
De kruiden zijn naar smaak. Ik had deze kruiden op het balkon staan, maar je kunt ook best salie,oregano of voor een wat meer uitgesproken smaak munt of koriander gebruiken.

Mirjam strooit ook nog wat paneermeel over de champignons voor ze de oven ingaan. Op de foto zie je dat ook, maar ik zou het de volgende keer weglaten (of mengen met wat gemalen noten ofzo)

zondag 24 augustus 2014

Workshop suikertrekken

Een paar weken geleden waren wij in het bakkerijmuseum in Medemblik. Ik had daarvandaan al een overzicht meegenomen van de workshops die er gegeven worden en hoefde dus niet lang na te denken toen er op internet via Groupon een actie voor de workshops langskwam. Je kon kiezen tussen suikertrekken en cacao schilderen. Dat laatste is niets voor mij, maar suikertrekken klonk interessant; al had ik geen idee wat het was. Ik bekeek een paar filmpjes op youtube en heb me daarna enthousiast opgegeven.


We werden ontvangen met thee en koffie en een verse gevulde koek en daarna gaf Jaap (bedrijfsleider van het museum) ons wat uitleg over suikertrekken. Kort gezegd kook je suiker in water waarbij je het schuim (vuil uit de suiker) eraf schept.

afschuimen
Daarna gaat er glucosestroop bij en later een scheutje azijn. Als het mengsel de juiste temperatuur heeft bereikt giet je het op een siliconen mat en rol je de hete suikermassa voorzichtig naar het midden toe.





Dan vouw je het een aantal keer met behulp van je matje dubbel en kan het echte suikertrekken beginnen. Je trekt dan de rol suiker uit elkaar en vouwt het weer dubbel. Dan gaat het heel mooi glanzen en met genoeg ervaring kun je zien wanneer het goed is.


Dat hadden wij vanzelfsprekend nog niet onder de knie dus wij vertrouwden geheel op de ruime ervaring van Jaap. Dat zou de rest van de ochtend geen overbodige luxe blijken want we gingen suikerrozen maken. Jaap liet ons zien hoe we rozenblaadjes konden maken en hoe we daar later een roos van konden maken. Dat klinkt heel eenvoudig, maar was in de praktijk een behoorlijk frustrerende bezigheid. De suikermassa wordt ontzettend snel hard en is dan niet goed meer te verwerken, waardoor je of geen rozenblaadje meer kunt trekken of je al gemaakte blaadje afbreekt. Tussendoor wordt de suikermassa daarom onder een warmhoudlamp gelegd. Dan wordt de massa weer beter hanteerbaar. Mijn boetseertechnieken zijn niet om over naar huis te schrijven (en mijn geheugen ook niet) dus ik was al lang blij als ik een soort lapje wist te produceren. Uiteindelijk lukte het alle deelnemers om een meer of minder gelukte roos te maken.

De suikermassa onder de warmhoudlamp
Tegen die tijd had ik al wel besloten dat dit soort kunstzinnige hoogstandjes niet thuis herhaald zouden gaan worden, maar het was enorm leuk om het eens te proberen. Je kunt met deze methode ook snoepjes of lollies maken. Dat zie ik mezelf thuis nog wel een keer doen.


Nadat we nog een tweede roos gemaakt hadden (die beduidend beter lukte) liet Jaap ons zien hoe je een strik maakt. Na een aantal rollen suikermassa aan elkaar gedrukt te hebben trok hij er een lange strook van.


Dan werd de sliert met een verhit mesje in stukken gesneden, onder de warmhoudlamp gebogen en dan aan elkaar geplakt door uiteinden van de boogjes te verhitten. Je moest daarvoor wel razendsnel werken anders werd de suiker te hard. Kleine handicap bij dit onderdeel was de beperkte ruimte in de bakkerij voor het aantal mensen.  Tijdens het trekken van de strook moest je soms even wachten tot je genoeg ruimte had om hem op tafel te leggen en in die tijd werd de suiker snel hard. Gelukkig bleek dat ook de dikkere repen goed verwerkt konden worden. Het lukte dus ook iedereen om een strik te fabriceren.
De gemaakte werkstukken kunnen lang bewaard worden als je ze goed afgesloten met een vochtvreter in een plastic box bewaart. Zover kwam het bij mij niet, want toen ik thuis enthousiast mijn productie wilde laten zien trok ik mijn aan het bakpapier gekleefde strik kapot. Een gedeelte van de strik viel op de rozen die vervolgens ook kapot waren. Helaas dus geen prachtige foto waarop mijn kunstwerken mooi uitkomen, maar alleen de in alle haast tussendoor genomen foto's :-)

het buigen van een suikerstrook onder de warmhoudlamp





Ik vond de workshop enorm leuk. We hadden een groepje van 7 mensen en er was voldoende aandacht voor iedereen. Jaap bleek een prima workshopleider met duidelijke uitleg en heel veel kennis. De technieken waren zeer leerzaam en ik vind de getrokken suiker er fantastisch uitzien. Dat je een warmhoudlamp (en een rechaud voor onderwarmte) nodig hebt maakt het wellicht iets lastiger om het thuis te doen, maar met wat moeite is het zeker mogelijk.

Meer informatie over de workshops van het museum kun je vinden op de website van museum De oude bakkerij

donderdag 21 augustus 2014

Hartige taart van bloemkoolstamp


Jaren geleden at ik regelmatig bloemkool. Zo regelmatig dat ik daarna nooit meer bloemkool klaargemaakt heb. Toch kreeg ik een soort van zin in bloemkool toen ik naast een aanbiedingsbloemkooltje stond. Ook Maarten had door mij al jaren geen bloemkool meer gegeten en toen ook hij trek in bloemkool kreeg hebben we er maar een gekocht.
Daarna had ik spijt, want ik moest me toch even over mijn aversie tegen bloemkool  heenzetten. Ik besloot de bloemkool een beetje te verdoezelen door er een stamppot van te maken en dan niet, zoals vroeger met gehakt, maar met een stukje morbier (kaas). Helaas schoot ik wat uit met de melk en werd de stamppot meer een soort dikke soep; wel lekker, maar niet helemaal volgens de planning.
Na het eten bedacht ik dat ik er wat eieren doorheen zou kunnen roeren met wat chorizo en dat het dan best een lekker hartig taartje zou kunnen worden. En dat bleek verrassend goed uit te pakken. We hebben er heerlijk van gegeten en de volgende dag aten we het gewoon nog een keer.

Wij aten hier met 2 personen 3 keer van; de eerste keer stamppot en daarna nog 2 keer hartige taart. De stamppot alleen is dus evt ook genoeg voor 4 personen (of voor nog een portie in de vriezer)

Voor de stamppot
  • 750 gram aardappels
  • een middelmatige bloemkool
  • 100 gram morbier (of andere kaas in blokjes)
  • 25 gram boter
  • 150 ml melk
  • 2 eetlepels mosterd
  • peper en zout
Kook de aardappels en de in roosjes verdeelde bloemkool met een snufje zout in 15-20 minuten gaar. Verwarm intussen de melk met de boter tot de boter gesmolten is. Giet de aardappels en de bloemkool af en stamp ze goed door elkaar. Voeg de blokjes kaas toe en roer er dan een gedeelte van de melk door. Blijf melk toevoegen tot de stamppot de gewenste dikte heeft. Breng op smaak met peper en zout. Als je van plan bent de hartige taart te maken, meng dan na het eten nog wat warme melk door de stamppot zodat die erg smeuïg wordt (de dikte van dikke yoghurt).

Wij aten er een laatste, in de vriezer opgedoken, zelfgemaakt worstje bij, maar zonder vlees kan ook prima. Evt voeg je nog wat extra kaas toe of strooi er wat geroosterde cashewnoten over.

Voor de hartige taart
  • een restant stamppot (hoeveelheid komt niet zo nauw)
  • 5 eieren
  • 6 plakjes bladerdeeg
  • stuk chorizoworst (100 gram)
  • peper en zout
  • snuf gerookt paprikapoeder
  • boter om in te vetten
  • 3 eetlepels paneermeel
  • quichevorm met losse bodem van 28 mm (andere vorm kan ook prima)
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Kluts de eieren met wat peper, zout en het paprikapoeder. Voeg de in stukjes gesneden worst toe. Meng dan beetje bij beetje de stamppot erdoor. Als het in de koelkast heeft gestaan is de stamppot misschien wat dikker geworden. Dan kun je het evt een beetje opwarmen zodat het weer iets dunner wordt (het mengt dan iets beter, maar is niet noodzakelij). Meng de stamppot beetje bij beetje goed door het eimengsel. 
Vet de vorm in met wat boter en bekleed met de plakjes bladerdeeg. Prik met een vork wat gaatjes in de bodem en strooi het paneermeel erover. Giet er dan het eimengsel in. Strooi evt nog wat geraspte kaas over de bovenkant. Als je nog wat bladerdeeg over hebt kun je wat stukjes over de taart verdelen. 
Bak de taart in ongeveer 30-40 minuten goudbruin en gaar.

Bij deze taart kun je  prima variëren met de hoeveelheden. Meer of minder worst is bijv. naar smaak. Je kunt ook kleine taartjes maken en als je alleen een kleinere vorm of een springvorm hebt doe je gewoon meer of minder bladerdeeg en pas je de hoeveelheid eieren een beetje aan. Het zal niet zo snel mislukken. Ik denk dat deze taart ook heel lekker is met bijv. zuurkoolstamppot en stukjes rookworst/spek of andijviestamppot met wat gehakt. Je kunt deze taart uitstekend vegetarisch maken door vlees te vervangen door nog wat kaas, een vleesvervanger of wat noten.


zondag 10 augustus 2014

Thaise mosselen

Als kind vond ik mosselen helemaal niet lekker. Ik had ze dan ook al jaren niet gegeten toen we op de terugweg van vakantie in Belgie onder weg nog even iets wilden eten. We belandden in de deuropening van een soort snackbar en overlegden of we er naar binnen zouden gaan. In een vette hap hadden we eigenlijk niet zo'n zin. De eigenaresse zag ons twijfelen en haalden ons over naar binnen te komen, want ze hadden ook tafeltjes achterin en ze wist zeker dat we het eten dat ze zouden serveren lekker zouden vinden. Die vette hap zou niet nodig zijn enz. We hadden ook eigenlijk geen zin meer om verder te zoeken en zijn gaan zitten. Er bleek inderdaad een kaart te zijn waar meer op stand dan gefrituurde snacks en Maarten bestelde mosselen met frites. In een vlaag van verstandsverbijstering zei ik: "doe mij dat ook maar" en vervolgens aten we de lekkerste mosselen ever. Sindsdien lust ik dus mosselen.
Af en toe experimenteer ik wat en daar kwam dit recept uit voort.


Ingrediënten:
  • 2 kg mosselen
  • 1 blik kokosmelk (400 ml)
  • 1 bos lente-ui
  • 1 eetlepel vissaus
  • 1 stukje gember van 2 cm
  • 1 of 2 rode pepers (zonder zaadlijsten en zaadjes)
  • 2 teentjes knoflook
  • 1 flinke eetlepel groene thaise currypasta
  • handje koriander
  • zonnebloemolie om in te bakken
Maak de mosselen schoon. Snijd de knoflook, gember en peper fijn en bak ze even in wat olie. Voeg de currypasta toe en roerbak even mee. Voeg de kokosmelk en vissaus toe en laat inkoken tot het iets dikker is. Doe de mosselen erbij en roerbak op hoog vuur tot de mosselen open staan. Roer op het laatst de lente-ui en koriander erdoor en serveer met pandanrijst.


De pittigheid kun je varieren door de hoeveelheid currypasta en door de zaadlijsten en zaadjes uit de pepers toe te voegen of weg te laten. Zoals wij hem aten vonden we hem niet al te pittig.

donderdag 7 augustus 2014

Schapenijs uit Lutjebroek (zorgboerderij Schapenstreek)

Tijdens een van onze kampeerweekendjes stonden we op camping Veerhof in Oostwoud, een heerlijk rustige, landelijke camping.

Uiteraard bezochten we het bakkerijmuseum in Medemblik (meer over dat museum volgt denk ik volgende week); we gingen naar de vismarkt in Den Oever (viel een pietsje tegen wegens erg klein en wij wonen vlak bij IJmuiden, dus verse vis genoeg dicht bij huis); struinden door het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen (aanrader!) en ontdekten schapenijs. Schapenijs??? Ja, schapenijs!


Nadat Anita en Mark van Alderwegen in 1999 een boerderij met een paar honderd schapen overnamen gingen ze op zoek naar een manier om een maatschappelijke functie aan de boerderij te verbinden. Dat leidde tot zorgboerderij Schapenstreek waar o.a. overheerlijk schapenijs geproduceerd wordt. Op het wat rommelige erf zie je een bordje met een verwijzing naar de winkel en dan beland je bij een blokhut aan het water. In de blokhut wordt kaas, vlees en ijs van eigen boerderij verkocht. Het ijs smaakt heerlijk fris en heeft zeker niet het bijsmaakje dat je toch een beetje verwacht. Het leuke is dat er geen kunstmatige kleur-, geur en smaakstoffen aan het ijs toegevoegd worden en dat het van biologische schapenmelk gemaakt wordt. De schapen lopen rond in het natuurgebied de Weelen van Staatsbosbeheer en eten meer kruiden dan gras. Dat proef je terug in het ijsEr wordt geen room of melkpoeder toegevoegd aan het ijs en daardoor blijft het heel puur van smaak. Ik had alle smaken wel willen proeven, want het ijs is superlekker. Ze noemen het zelf skoftig lekker ois en het ijs wordt verkocht onder de naam Moois. Het ooi in Moois is een vrouwelijk schaap en ois is ijs in het Fries.

Je kunt de boerderij ook via het water bereiken en je stapt dan bij de blokhut uit. Op het grasveld bij het water of op de steiger met je ijsje in je hand kan het haast niet anders of je raakt volledig ontspannen...





Adres ijsboerderij:
Schapenstreek
De gouw 57 A
1614 MB Lutjebroek
De boerderijwinkel is oktober t/m maart voor op het erf en april t/m september in de blokhut, achter op het erf.

Openingstijden:



Tijdens het schrijven van dit stukje ontdekte ik dat Brenda van Brenda kookt een dagje heeft meegelopen op deze boerderij. Hier kun je in haar blogpost o.a lezen hoe de schapenkaas van Schapenstreek gemaakt wordt.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...